امام حسن (سلام الله علیه)

 میلا حضرت امام حسن مجتبی (سلام الله علیه)

6  9

امام حسن (سلام الله علیه) در شب نیمه ماه رمضان سال سوّم هجرت در مدینه تولد یافت. وى نخستین پسرى بود که خداوند متعال به خانواده حضرت على (سلام الله علیه) و حضرت فاطمه (سلام الله علیها) عنایت فرمود. رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) بلافاصله پس از ولادتش ، او را گرفت و در گوش راستش ‍ اذان و در گوش چپش اقامه فرمود. سپس براى او گوسفندى قربانى کرد، سرش را تراشید و هموزن موى سرش که یک درم و چیزى افزون بود نقره به مستمندان داد.حضرت رسول (صلی الله علیه وآله وسلم) دستور داد تا سرش را عطرآگین کنند و از آن هنگام آیین عقیقه و صدقه دادن به هموزن موى سر نوزاد سنت شد. این نوزاد را حسن (سلام الله علیه) نام داد و این نام در جاهلیت سابقه نداشت . کنیه او را ابومحمّد (سلام الله علیه) نهاد و این تنها کنیه اوست . از القاب امام حسن (سلام الله علیه) سبط، سید، زکى ، مجتبى (سلام الله علیه) اشاره نمود که از همه معروفتر (مجتبى) مى باشد.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) به امام حسن (سلام الله علیه) و برادرش امام حسین (سلام الله علیه) علاقه خاصى داشت و بارها مى فرمود که حسن (سلام الله علیه) و حسین (سلام الله علیه) فرزندان منند و به پاس همین سخن امام على (سلام الله علیه) به سایر فرزندان خود مى فرمود: شما فرزندان من هستید و حسن و حسین (سلام الله علیهما) فرزندان پیغمبر (صلی الله علیه وآله وسلم) خدایند. امام حسن هفت سال و خرده اى زمان جد بزرگوارش را درک نمود و در آغوش مهر آن حضرت بسر برد و پس از رحلت پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) که با رحلت حضرت فاطمه (سلام الله علیها) دو ماه یا سه ماه بیشتر فاصله نداشت ، تحت تربیت پدر بزرگوار خود قرار گرفت. امام حسن (سلام الله علیه) پس از شهادت پدر بزرگوار خود به امر خدا و طبق وصیت آن حضرت (سلام الله علیه)، به امامت رسیدند و نزدیک به شش ماه به اداره امور مسلمین پرداخت. در این مدت ، معاویه (لعنت الله علیه) که دشمن سرسخت حضرت على (سلام الله علیه) و خاندان او بود و سالها به طمع خلافت (در آغاز به بهانه خونخواهى عثمان و در آخر آشکارا به طلب خلافت) جنگیده بود؛ به عراق که مقر خلافت امام حسن (سلام الله علیه) بود لشکر کشید و جنگ آغاز کرد.1012

  1. از حضرت امام حسن علیه السلام پرسیده شد که بردباری یعنی چه؟ فرمودند: بردباری عبارت از فرو بردن خشم و اختیار خودداشتن است. (تحف العقول، ص ۲۲۷)
  2. از امام علیه السلام پرسیده شد که جوانمردی یعنی چه؟ فرمودند:جوانمردی عبارت است از حراست دین، و عزت نفس، و بانرمش برخورد نمودن و بررسی عملکرد خویش، و پرداخت حقوق و دوستی نمودن با مردم. (تحف العقول، ص ۲۲۷)
  3. امام علیه السلام فرمودند: «ای بندگان خدا» بدانید که خداوند شما رابیهوده نیافریده است، و بحال خود رها ننموده، مدت عمرتان را نوشته، و روزی شما را بینتان قسمت کرده تا هر خردمندی قدر و ارزش خود را بداند و بفهمد جز آنچه مقدر شده هرگز به او نمی رسد. (تحف العقول، ص ۲۳۴)
  4. امام مجتبی علیه السلام فرمود: هیچ قومی مشورت نکرد مگر اینکه به ترقی و تکامل راه یافت. (تحف العقول، ص ۲۳۶)
  5.  ۱۰- جدم رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم فرمودند: اگر از بنی امیه «در روی زمین احدی نماند جز پیرزن فرتوت و ناتوانی، همان دین خدا را به مسیر نادرستی خواهد کشاند. (بحار، ج ۴۴، ص ۴۳)
  6. ۱۱- امام حسن علیه السلام فرمود: چنان برای دنیایت تلاش کن که گویاهمیشه زنده ای، و چنان برای آخرتت تلاش کن که گوئی فردامرگت فرا می رسد.(الحیاه، ج ۴، ص ۶۲)
  7. ۱۳- امام حسن علیه السلام فرمود: زیرکترین زیرکها فرد با تقوا است احمق ترین احمقها شخص فاجر و فاسق است. (الحیاه ج ۱، ص ۲۰۳)
  8. ۱۵- امام حسن علیه السلام فرموده است: از میان شیعیان ما علمائی بپامی خیزند که ایستادگی افراد ضعیف از دوستان ما و آنها که ولایت ما را پذیرا شده اند به واسطه آنها است و از تاجی که برسر دارند نور می درخشد. (محجه البیضاء، ج ۱، ص ۳۳)
  9. ۱۷- مردی از حضرت موعظه خواست، حضرت فرمودند: آماده سفر آخرت شو و زاد وتوشه آنرا پیش از رسیدن مرگ فراهم نما. (منتهی الآمال، ج ۱، ص ۴۳۶)
  10.  ۲۵- امام حسن علیه السلام فرمود: نابودی مردم در سه چیز است:
    ۱- بزرگ نمائی ۲- افزون خواهی بسیار ۳- حسد و رشک بردن.
    بزرگ نمائی که به وسیله آن دین نابود می گردد و به واسطه آن شیطان ملعون رانده درگاه خدا شد و حرص که به خاطر آن آدم از بهشت خارج شد، و رشک که سررشته همه بدی است و به واسطه آن قابیل هابیل را کشت. (از هر معصوم چهل حدیث، ص ۱۱۳)
  11. ۲۶- امام حسن علیه السلام فرمود: شما را به پرهیزگاری و ترس از خدا وادامه تفکر و اندیشه سفارش می کنم زیرا تفکر و اندیشه سرچشمه همه خوبیها است.(از هر معصوم چهل حدیث، ص ۱۱۴)
  12. ۹- امام حسن علیه السلام: در تفسیر آیه شریفه «وقفوهم انهم مسئولون » فرموده اند: به تحقیق «روز قیامت » هیچ بنده ای قدم از قدم برنمی دارد مگر اینکه نسبت به چهار چیز مورد بازجوئی و پرسش قرار می گیرد:
    • ۱- از جوانی اش که در چه راهی مصرف نموده.
    • ۲- و از عمرش که در چه کاری آنرا بکار گرفته.
    • ۳- و از ثروتش که چگونه جمع و در چه راهی مصرف نموده.
    • ۴- و از دوستی ما اهلبیت و خاندان پیامبرصلی الله علیه وآله وسلم. (بحار، ج ۴۴، ص ۱۳-۱۲)

7


شهادت حضرت امام حسن مجتبی (سلام الله علیه)

 

هفتم صفر
سالروز شهادت امام حسن مجتبی (سلام الله علیه) جلوه تمام نمای کرامت خداوند در خلقت بر تمام محبین و شیعیان ذوات مقدسه ی اهل بیت (علیهم سلام الله)  تسلیت و تعزیت باد.

11

14

 

امام حسن مجتبی علیه السلام در شب نیمه رمضان سال سوم هجری در مدینه چشم به جهان گشود و حدود هفت سال از دوران زندگی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم را درک کرد و پس از آن حضرت حدود سی سال با پدر بزرگوارشان علی بن ابی طالب علیه السلام ملازمت داشت. بعد از شهادت امیرالمؤمنان علیه السلام به مدت ده سال عهده دار مقام امامت بودند و به دو سند که هر هم معتبر است در هفتم صفر و ۲۸ صفر سال پنجاه هجری در سن ۴۷ سالگی به دستور معاویه بن ابی سفیان و به دست جعده دختر اَشْعَثِ بنِ قِیس مسموم شد و بر اثر همان زهر به شهادت رسید.

15

 

پاسخ دهید